2016-12-02----- [Lüske / Chidda] <ELSEVIER> " Winnen krakers slag om ADM-werf?" ||| "Squatters win battle for ADM yard?"

[Voormalig kantoorgebouw wordt wegens hap uit de gevel ironisch Klein Aleppo genoemd]

 

Winnen krakers de slag om de ADM-werf?

door: Nikki Sterkenburg (1984), sinds september 2013 redacteur op de redactie Nederland van Elsevier.



De ADM-werf aan het Noordzeekanaal is al negentien jaar gekraakt, deels door louche types. Nu zijn er bedrijven die het terrein willen ontwikkelen. Maar Amsterdam kiest vooralsnog de kant van de krakers.



Even voorbij het artistieke gedeelte van de Amsterdamse ADM-werf aan het Noordzeekanaal, waar indrukwekkende stellages staan die door kunstenaars en ambachtslieden zijn gebouwd, stopt de rondleiding. “Vanaf hier kunnen jullie niet verder,” zegt een van de krakers tegen een gezelschap van pers, lokale fractiemedewerkers en werknemers van bedrijven die bij de ontwikkeling van de grond zijn betrokken.

Officieel mag de stoet niet verder om de privacy van de krakers te respecteren die in onder meer caravans, zelfgebouwde schuurtjes en afgedankte touringcars wonen. Ferry Sint (35) van Chidda Vastgoed, eigenaar van het terrein, heeft een ander verhaal. “Daarachter woont het hardcoregedeelte van de krakers. Onze mensen zijn al door hen bedreigd, net als de grondwerkers en bomenkappers die wij hebben ingehuurd. Er zijn hoeken op het terrein waar zelfs door ons ingehuurde beveiligers zeggen dat ze daar onze veiligheid niet kunnen garanderen.”

Naast de 125 artistiekelingen en hardcorekrakers, die een bewonersstop hanteren, staan buiten de hekken van de culturele broedplaats ook aftandse caravans waarin naar schatting zo’n 120 Roemenen, Bulgaren en Litouwers verblijven.

Wat doet de gemeente?

“Hier wonen ook de ‘zakdoekjesverkopers’ van wie het niet duidelijk is hoe zij hun geld verdienen,” legt Niels Kooijman (57) van Chidda uit. “Ze betalen zo’n 50 euro per maand voor een kleine caravan aan een Nederlandse man die ooit als een soort beheerder is opgestaan. Er zat hier ook een groep verslaafden, de gemeente bracht ze als ze overlast veroorzaakten. Hun voorman regelde dat ze met instemming van de gemeente op dit adres werden ingeschreven, zodat ze een uitkering konden krijgen.”

Diezelfde middag stuurt Kooijman per mail een foto van een brievenbus op het terrein die uitpuilt van de enveloppen van het Justitieel Incassobureau en een foto van de wietplanten die zomers op het terrein staan. “Voor eigen gebruik, zegt men. Maar bij elkaar opgeteld zijn het toch veel planten. Het is professioneel opgezet, met zelfs een ondergrondse wateropslag.”

Chidda wil het gekraakte terrein dolgraag verhuren aan de bergingstak van Koole Maritiem, dat onlangs Mammoet Salvage overnam. Ook scheepscoatingbedrijf Braspenning heeft interesse. Daarmee zou het terrein voor 80 procent zijn gevuld.

Maar de gemeente Amsterdam is vooralsnog niet van plan de krakers en het naastgelegen provisorische caravanpark met Oost-Europeanen te ontruimen - ondanks verschillende verzoeken van Chidda. Sterker nog, onlangs werd een kapvergunning niet verstrekt, omdat het kappen van de bomen de leefbaarheid zou aantasten.

Klein Aleppo

De Amsterdamse Droogdok Maatschappij (ADM) kocht het terrein van 43 hectare in de jaren zeventig goedkoop van de gemeente Amsterdam met de verplichting er een werf voor scheepsbouw te vestigen. Na decennialange leegstand nam Chidda Vastgoed het ADM-terrein in 1997 voor 27 miljoen gulden over, met het kettingbeding dat er een scheepswerf mest komen. In oktober 1997 wed het terrein gekraakt.

Chidda was het bedrijf van de in 2003 geliquideerde vastgoedhandelaar Bertus Lüske. Lüske probeerde de krakers in 1998 te verjagen door zelf met een knokploeg en een shovel te komen. In een van de kantoorpanden zit aan de zijkant nog steeds een gat waar de machine de tanden in het beton zette. “Het is net Klein Aleppo,” wijst een van de krakers. Om er verontwaardigd aan toe te voegen: “Daar lagen gewoon gezinnen te slapen die nacht.” Lüske kreeg in hoger beroep een maand voorwaardelijk en een geldboete wegens poging tot doodslag.

Chdda is nu in handen van de erven Lüske, de onroerendgoedportefeuille wordt beheerd door schoonzoon Ferry Sint. Hij denkt dat de omstreden reputatie nog steeds meespeelt in de onwelwillende opstelling van de gemeente. “We hebben ons best gedaan het bedrijf gezond en transparant te maken. Na dertien jaar willen we nu wel aan de slag kunnen met dit terrein.”

Huurders moeten zich verdedigen

In 2001 lag er al een plan om een cacao-overslag te vestigen, maar dat was strijdig met het kettingbeding dat er op het ADM-terrein een werf voor scheepsbouw moest komen. Maar de scheepsbouw is grotendeels verkast naar lagelonenlanden, waardoor er jarenlang geen huurders waren.

Koole Mammoet Salvage tekende vorig jaar een huurcontract voor dertig jaar en wil een kavel gebruiken voor onder meer bergingsactiviteiten en scheepsreparaties. Woordvoerder Michiel Schimmel: “We dachten ietwat naïef dat de krakers nu wel zouden worden verwijderd. In plaats daarvan hebben we tal van rechtszaken bijgewoond. We moeten ons steeds verdedigen, terwijl we gewoon een stuk grond willen huren.”

Bij de zittingen hebben de krakers zes door de overheid betaalde advocaten bij zich. Sint: “Een voor de flora en fauna - want er is een rugstreeppad gesignaleerd, een ander gespecialiseerd in dwangsommen, een voor mensenrechten, enzovoort.”

De krakers hebben inmiddels een nieuwe strategie gevonden om de zaak te traineren. Volgens hen zijn Koole en Braspenning helemaal geen scheepsbouwbedrijven. Chidda zou na oprekken van de bestemming de grond duur willen verkopen.

Krakers hebben het zwaar

Hay Schoolmeester (56), financieel directeur bij stichting broedplaatsen UrbanResort, is kraker van het eerste uur. Hij lag in 1992 al met zijn boot aan de ADM-werf en sinds 1997 woont hij op de kade. “Chidda heeft deze grond voor weinig geld gekocht met de beperking dat het er alleen een scheepswerf mag bouwen. Als het de grond ook voor andere activiteiten mag ontplooien, dan is die tien keer zo veel waard. Dat geld behoort toe aan de gemeente.”

Schoolmeesters beaamt dat het hard werken is om op het terrein te wonen, waar ook kinderen opgroeien. “We hebben geen gas en koken op houtkachels. Er zijn inderdaad weleens onveilige situaties. We bouwen niet perfect, want we staan onder druk van de tijdelijkheid.” De suggestie  dat hij met zijn baan ook een huis had kunnen huren of kopen, lacht hij weg.

De krakers hopen dat de gemeente het terrein koopt. Schoolmeesters: “We hebben een heel goede relatie met ambtenaren en politici van partijen die ons leuk vinden. Als de gemeente het terrein koopt en gaat ontwikkelen, gaan wij wel weg.”

Een-tweetje tussen krakers en gemeente

De gemeente lijkt op haar beurt alleen te willen ontruimen als het terrein in haar handen is. In een vaststellingsovereenkomst met de vereniging ‘Krakend ADM’ legde de gemeente in 2007 zelfs schriftelijk vast pas te ontruimen als zij ‘feitelijke beschikkingsmacht’ over het terrein heeft gekregen. Is hier sprake van een een-tweetje tussen krakers en gemeente?

Woordvoerder Sebastiaan Meijer ontkent dat Amsterdam de ambitie heeft om zelf de grond te kopen. “Ook de gemeente wil graag dat er een scheepswerf komt. Als de bouwvergunningen rond zijn, zullen we het terrein straks ontruimen. We moeten kijken of het plan van Koole binnen het kettingbeding past, maar we denken dat we een heel eind komen.”

Chidda heeft aangeboden om een ander terrein voor de krakers te pachten zodat ze zich daar kunnen vestigen, maar dat is vooralsnog afgewezen. “De krakers hebben aangekondigd dat ze acht door de staat betaalde advocaten zullen meenemen.”

===================

Original article here

===================

[former office building is called ironically 'Small Aleppo', because of bite out of the facade]

Squatters win the battle for the ADM yard?

by Nikki Sterkenburg (1984), since September 2013 managing editor at the Netherlands bureau of Elsevier.



The ADM shipyard at the North Sea Canal has been squatted for nineteen years, partly by shady types. Now there are companies that want to develop the terrain. But for now Amsterdam sides with the squatters.



Just past the artistic part of the Amsterdam' ADM shipyard at the North Sea canal, where impressive installations are built by artists and craftsmen, the tour stops. "You can't go beyond this point," says one of the squatters to a group of press people, local political party employees and employees of companies involved in the development of the land.

Officially, the procession can not continue in order to respect the privacy of the squatters who live among others in caravans, self-built sheds and discarded coaches. Ferry Sint (35), of Chidda Vastgoed (=> reaity), owner of the terrain, has a different story. "Over there the hardcore portion of the squatters are living. Our people have been threatened by them, even as the 'ground workers' and the tree fellers who we did hire. There are corners on the terrain where even our hired security guards say they can not guarantee our security. "

Besides the 125 artistic peoples and the hardcoresquatters, who have a residents' stop in place, there are also dilapidated caravans which an estimate of 120 Romanians, Bulgarians and Lithuanians living outside the gates of the cultural breeding ground.

[On site various 'art projects' are developed, like this igloo of life jackets]

What does the municipality do?

"Here also live the 'handkerchiefs sellers' of whom it is not clear how they make their money," explains Niels Kooijman (57) of Chidda. "They pay about 50 euros per month for a small caravan to a Dutch man who did stand up as a kind of care taker. There was also a group of addicts, the municipality brought them as they caused inconvenience. Their foreman arranged that they were registered on this address with the consent of the municipality, so they could get an allowance."

That same afternoon Kooijman sends via email a photo of a mailbox on the terrain that protrudes from the envelopes of the Juridical Collection Agency and a picture of the weed plants that are during the summer on the terrain. "For personal use, they say. But added together its still a lot of plants. It is professionally set up, with even an underground water storage."

Chidda wants to rent out the squatted terrain desperately to the salvage division of Koole Maritime, which recently took over Mammoet Salvage. Also ship coating company Braspenning is interested. This would fill the terrain for 80 percent.

But the city of Amsterdam is for now not planning to evacuate the squatters and the adjacent makeshift caravan park with Eastern Europeans - despite several requests from Chidda. Indeed, recently a felling permit was not issued because the felling of trees would affect the livability.

[On the terrain some 250 squatters reside]

Small Aleppo

The Amsterdam Dry Dock Company (ADM), purchased the terrain of 43 hectares cheaply in the seventies from the city of Amsterdam with the requirement to establish a shipbuilding yard. After decades of vacancy Chidda Vastgoed took on the ADM terrain in 1997 for 27 million guilders, with the perpetual clause that a shipyard had to be established. In October 1997 the terrain was squatted.

Chidda was the company of the in 2003 liquidated real estate broker Bertus Lüske. Lüske tried to dislodge the squatters in 1998 by coming to the terrain himself with a gang of muscle men and a shovel. in one of the office buildings is on the side still a hole where the machine put the teeth into the concrete. "It's like Small Aleppo," indicates one of the squatters. To add indignantly: "There were just families sleeping there that night." Lüske was convicted after appeal to one month probation and a fine for attempted manslaughter.

Chdda is now owned by the heirs of Lüske, the real estate portfolio is managed by son in law Ferry Sint. He thinks the controversial reputation still plays a role in the unsympathetic attitude of the municipality. "We have done our best to make the company healthy and transparent. After thirteen years we want to get started now with this terrain."

Renters must defend themselves

In 2001, there was already a plan to establish a cocoa hub, but that was not in line with the perpetual clause that on the ADM terrain a shipyard needed to be established. But shipbuilding is largely relocated to low-wage countries, so there were no tenants for years.

Koole Mammoet Salvage signed last year a contract for thirty years and wants to use a plot for among others salvage and ship repair. Spokesman Michael Schimmel: "We thought rather naively that the squatters would be removed now. Instead, we have attended numerous lawsuits. We must all the time defend ourselves, while we just want to rent a piece of land."

At the court cases the squatters have six lawyers paid by the government with them. Sint: "One for the flora and fauna - as a natterjack toad was detected, another who specializes in penalties, one for human rights, and so on."

The squatters have found yet a new strategy to delay the case. According to them, Koole and Braspenning are no shipbuilding companies at all. Chidda would sell the grounds expensively, after stretching the zoning.

Squatters are having difficult times

Hay Schoolmeesters (56), financial director of foundation breeding spaces UrbanResort is a squatter of the first hour. He was already moored in 1992 with his boat at the ADM shipyard and since 1997, he lives on the quay. "Chidda has purchased this land for little money with the restriction that it may only build a shipyard. If they may engage the grounds in other activities, it is ten times more valuable. That money belongs to the municipality."

Schoolmeesters agrees that it is hard work to live on the premises, where children grow up. "We have no gas and we're cooking on wood stoves. There are indeed sometimes dangerous situations. We do not build perfectly as we are under pressure of temporality." The suggestion that he could rent or buy a house with his job, he laughs off.

The squatters hope that the municipality buys the terrain. Schoolmeesters: "We have a very good relationship with officials and politicians from parties who like us. If the municipality buys the land and is going to develop, we will be gone."

One-two between squatters and municipality

The municipality for her part only seems to want to evict if the terrain is in her hands. In a settlement with the union "Squatting ADM' in 2007, the municipality put down in writing that they only were going to evict if they had 'actual right of decision making' about the terrain. Is this a case of a one-two between squatters and municipality?

Spokesman Sebastian Meijer denies that Amsterdam has the ambition to purchase the land themselves. "The municipality also would like it if a shipyard is going to be established. If the building permits have been finalized, we will evict the terrain later. We need to see if the plans of Koole fit the perpetual clause, but we think we have a good go at it so far."

Chidda has offered to lease another terrain for the squatters so they can establish themselves there, but that is rejected for the moment. "The squatters have announced that they will bring eight state-paid lawyers."