2016-08-14----- <PAROOL> "ADM: kleuren buiten de lijntjes" ||| "ADM: thinking outside of the box"

(English translation below)

====================

'Op het ADM-terrein kleur je buiten de lijntjes'

ADM-terrein: Zo ver mogelijk van de commercie vandaan

(Bewoonster Suwanne Huijboom was er vanaf het eerste uur bij op het ADM-terrein in Westpoort © Mats van Soolingen)

Stadsnomaden en vrijbuiters verdwijnen uit de binnenstad. Ze wijken uit naar de rafelranden van de stad, steeds verder naar buiten. Het ADM-terrein in Westpoort wil graag een plek voor iedereen zijn. 'Vergelijk ons met Christiania in Kopenhagen.'

Door: Jesse Beentjes  

14 augustus 2016, 16:03

Amsterdam dikt in. Lege plekken worden opgevuld met woningbouw, oneffenheden geplaveid en kraakpanden en vrijplaatsen ontruimd. Binnen de stad is steeds minder ruimte voor sociale drop-outs, vrijbuiters en onaangepasten. Zij zoeken de randen van de stad op, waar het leven ruig is en de betutteling ver.

"Er moet ruimte voor mensen zoals wij zijn bij een grote stad, dat is belangrijk," zegt Suwanne Huijboom. Vanaf het eerste uur was ze erbij, op het ADM-terrein in Westpoort. Ze vertelt over de haast mythische kraak van het terrein van de voormalige Amsterdamsche Droogdok Maatschappij in 1997. "De hekken zaten natuurlijk op slot, de enige toegangsweg was via het water. Met de oude vissersboot Papillon zijn we 's nachts naar het terrein gevaren, met meubels en andere benodigdheden. Zo konden we de hekken van binnenuit openmaken."

Maatschappij op zichzelf
Sindsdien is het terrein een begrip in het Amsterdamse alternatieve klimaat. Zo'n 130 namen staan op de bewoners- en gebruikerslijst: er zijn mensen die permanent op het terrein verblijven, er zijn kunstenaars en mensen uit de creatieve industrie die pied-à-terres op het terrein hebben, of ateliers.

Het terrein is een maatschappij op zichzelf, waar alles lijkt te kunnen. De bewoners zijn van alle leeftijden en achtergronden. "Dit huis bouwde een vrouw voor haar dochter, die hier is geboren. Ondertussen is dat meisje achttien," vertelt Suwanne. Er liggen bergen oud ijzer, voor als mensen daar nog iets mee willen. Er zijn verbouwde boten langs de kade, onduidelijke bouwsels uit pallets rondom de gigantische oude hal, joerten, houten huizen in het flinke bos dat ook bij het terrein hoort en een Toren van Pizza, waarin een Italiaans stel op onregelmatige tijden pizzafeesten geeft.

Keuze
"Leven hier is een keuze. Je kleurt hier buiten de lijntjes, buiten de maatschappelijke norm. Mensen helpen elkaar hier, het terrein staat zo ver mogelijk van de commercie vandaan," zegt Koen ('achternaam hoeft niet in de krant'). "Het is een woon-werkgemeenschap. We organiseren festivals, geven ruimte aan culturele activiteiten. Er blijven soms mensen hangen, die kunnen een proeftijd krijgen om te zien of ze bij ons passen. Als dat zo is, zijn ze van harte welkom."

De afgelopen jaren is Amsterdam een aantal van zijn vrijplaatsen binnen de stad kwijtgeraakt: het Slangenpand aan de Spuistraat werd ontruimd, de Valreep in Oost moest plaatsmaken voor woningbouw en Villa Friekens in Noord werd verlaten voordat de ME eraan te pas kwam. Sommige krakers en andere vrijbuiters zochten vervolgens hun heil op het ADM-terrein, anderen verhuisden naar Zuidoost of naar andere plekken.
Koen: "In Kopenhagen heb je Vrijstad Christiania, daar is het ADM-terrein een beetje mee te vergelijken. Straks zijn we nog de enige echte vrijplaats bij de stad."

Hay Schoolmeesters: "We hebben goed contact met de gemeente, om te kijken of we hier een plek voor iedereen kunnen creëren. Ook voor de stadsnomaden." De gemeente heeft echter niet zoveel te zeggen over het ADM-terrein, dat behoort aan de erven van de in 2003 geliquideerde vastgoedhandelaar Bertus Lüske. In januari oordeelde de rechtbank in Amsterdam dat de bewoners er voorlopig mogen blijven, ondanks plannen van de grondeigenaar om op het terrein een scheepswerf en haven te vestigen.

Andere wereld
Aan de andere kant van het hek ligt een andere wereld: daar staan oude caravans en woonwagens met houten hekjes eromheen. Er zijn geen kunstzinnige objecten, hier wonen mensen eerder uit noodzaak dan uit keuze, zo lijkt het. Koen: "We hebben niet zoveel contact met hen, het leven van sommigen schuurt tegen dakloosheid aan. Er zijn arbeidsmigranten en mensen met verslavingsproblemen." Toch wonen ook buiten het hek mensen die ervoor hebben gekozen, die zich willen onttrekken aan de regels van de maatschappij net als bij de nabijgelegen A5.

Daar bivakkeert sinds maart een groep stadsnomaden die de afgelopen maanden op verschillende plekken in de stad huisden. Uiterlijk eind februari 2017 moeten zij weer het veld ruimen, naar een andere plek. Eerder dit jaar kwam de groep in het nieuws toen ze klaagden over de slechte faciliteiten op het terrein, en het feit dat CDA Nieuw-West wilde dat de nomaden een bijdrage gingen betalen.

=================================================================

Originele artikel staat hier op het internet ||| Original article can be viewed online here

=================================================================


‘On the ADM-terrain you think outside the box'

ADM terrain: As far as possible away from commercialism

(Resident Suwanne Huijboom is part of the ADM-terrain in Westpoort from the start @Mats van Soolingen)
 

Urban nomads and buccaneers disappear from the downtown area. They move to the fringes of the city, more and more outward. The ADM terrain in Westpoort wants to be a place for everyone. "Compare us with Christiania in Copenhagen."
 

Amsterdam thickens. Empty spaces are filled with housing, uneven surfaces are smoothed out, and squats and autonomous spaces are evicted. Within the city is less and less room for social dropouts, mavericks and misfits. They are looking for the edges of the city, where life is rough and patronizing far.

"There must be room for people like us in a big city, that is important," says Suwanne Huijboom. From the very beginning she was here, at the ADM terrain in Westpoort. She tells of the almost mythical squatting of the site of the former Amsterdamsche Drydock Company in 1997. "The gates were locked, of course, the only access was via the water. With the old fishing boat Papillon we sailed in the night to the terrain, with furniture and other necessities. So we could open the gates from the inside. "

Society on it's own

Since then, the terrain is well-known in the Amsterdam alternative climate. About 130 names are on the residents- and users-list: there are those who reside permanently on the property, there are artists and people from the creative industry who have pied-à-terres on the premises, or workshops.
The terrain is a community in itself, where everything seems to be possible. The residents are of all ages and backgrounds. “This house was built by a woman for her daughter, who was born here. Meanwhile, that girl has turned eighteen, " says Suwanne. There are mountains of scrap metal, for people to do something with. There are renovated boats along the quay, unclear structures of pallets around the huge old hall, yurts, wooden houses in the big forest that also belongs to the property and a Tower of Pizza, where an Italian couple at irregular intervals throw pizza parties.

Choice

"Life here is a choice. Here you color outside the lines, outside the social norm. People help each other here, the terrain is as far away from commercialism as possible, " says Koen (‘full name does not have to be in the newspaper’). "It's a living- working community. We organize festivals, give space to cultural activities. Sometimes people linger on, they can get a trial period to see if they suit us. If so, they are welcome. "
In recent years Amsterdam has lost some of its free spaces within the city; het Slangenpand at the Spuistraat was evicted, de Valreep in the East had to make way for housing and Villa Friekens in the North was abandoned before the ME had to step in. Some squatters and other buccaneers then sought refuge at the ADM terrain, others moved to the SouthEast or to other places.
Koen: "In Copenhagen you've Freetown Christiania, the ADM terrain can be compared to this, to some extend. Soon we are the only real free space in the city."
Hay Schoolmeesters: "We have good contact with the municipality, to see if we can create a place for everyone here. Also for the urban nomads. "However, the municipality does not have much to say about the ADM terrain, which belongs to the heirs of the in 2003 liquidated real estate broker Bertus Lüske. In January, a court in Amsterdam ruled that the residents may remain for the time being, despite plans by the landowner to establish a shipyard and port on the premises.

Different world

On the other side of the fence is another world: there are old caravans and mobile homes with small wooden fences around it. There are no artistic objects, people live here more out of necessity than out of choice, it seems. Koen: "We do not have much contact with them, the life of some rub against homelessness. There are immigrant workers and people with addiction problems. "Yet also outside the fence people are living who have chosen to evade the rules of society, as in the nearby A5.
There bivouac since March, a group of urban nomads which were housed in the past few months at various places in the city. By the end of February 2017, they must clear the terrain again, to another place. Earlier this year the group made the headlines when they complained about the poor facilities on site and the fact that CDA New-West wanted the nomads to start paying a contribution.