2015-06-08----- [Lüske / Chidda] <PAROOL> "Bewoners tussen hoop en vrees" ||| "Residents between hope and fear"

(English below)

=============

 

Bewoners vrijhaven ADM leven tussen hoop en vrees

(De bewoners van het ADM-terrein hielden zaterdag open huis. 'We willen de rest van de wereld laten zien wat voor moois wij de stad brengen.' © Jean-Pierre Jans (www.jeanpierrejans.nl)

 

Vrijhaven ADM in het Westelijk Havengebied, moet vrezen voor zijn voortbestaan. De eigenaar van het in 1997 gekraakte terrein zegt een huurder te hebben, die er een scheepsreparatiewerf van wil maken.

Bart van Zoelen

8 juni 2015, 15:22

 

Niemand kan zich beter wensen, dan een ADM'er te zijn,' zingen de kinderen in hun eigen versie van Aan de Amsterdamse Grachten. Ze zijn geboren op het ADM-terrein en kunnen zich niet anders voorstellen of deze in 1997 gekraakte woestenij diep in de Amsterdamse haven is hun speelplaats.

"In achttien jaar hebben we nooit een euro aan deze grond verdiend" - Eigenaren

Maar hoe lang nog? De eigenaren van het terrein, de vastgoedmaatschappijen Chidda en Amstelimmo, hebben de bewoners gedagvaard. In een bodemprocedure eisen ze hun vertrek. Vandaar de open dagen die de ADM'ers dit weekend organiseerden. 'We willen de rest van de wereld laten zien waarom we het recht hebben genomen hier te wonen en wat voor moois wij de stad brengen,' zegt theatermaker Milou Veling.

En dus voert ze haar gasten mee langs de ateliers van beeldhouwers, glasblazers en uitvinders, langs hun woningen in boten en Kirgizische yurts en langs de afwatering die ze eigenhandig hebben aangelegd. Installaties her en der op het terrein worden aangewezen als de kiemen van festivals als Rollende Keukens en Robodock.

Kabouters
Even verderop wordt gewaarschuwd voor kabouters en warempel, daar zit er één, op een vernuftig gebouwde driewieler. In het atelier van uitvinder Fred Abels zet zich opeens een dakloze in beweging. De dakloze is een robot en heet Dirk, zoals op de supermarkttas aan zijn winkelwagentje te lezen is. De uit het straattheater bekende Dirk start een orgel in, rammelt met zijn centenbakje en neemt ook nog zijn hoed af.

'Dirk is één van de nettere personen hier op het terrein,' zegt Abels lachend. Maar dan zonder dollen: 'ADM is de perfecte voedingsbodem om dit soort dingen te maken. Dit kost natuurlijk veel tijd. Ik had dit op geen andere plek kunnen maken.'

De 130 bewoners maken zich zorgen. Chidda is de laatste maanden telkens met andere plannetjes voor het terrein gekomen, wat hen ernstig doet twijfelen aan het realiteitsgehalte. Ook vragen ze zich hardop af of de gemeente Amsterdam de eigenaren nog zo strikt zal houden aan de verplichtingen die rusten op de liefst 43 hectare.

Bertus Lüske
In 1997 kon Bertus Lüske, de in 2003 geliquideerde eigenaar van Chidda en Amstelimmo, de vroegere scheepswerf van de Amsterdamsche Droogdok Maatschappij tegen een zacht prijsje opkopen. Voorwaarde was wel dat het terrein zou worden gebruikt voor scheepsbouw. Zodra Chidda en Amstelimmo probeerden het terrein een andere bestemming te geven, waarmee de grond een veelvoud waard zou worden, werd dit na een slepende rechtszaak verhinderd door de gemeente.

Behalve op de rechter hebben de bewoners hun hoop opnieuw gevestigd op de gemeente, die het eerste recht heeft om de grond van Chidda en Amstelimmo te kopen. Maar hoe sterk hecht de publieke opinie nog aan vrijplaatsen waar kunstenaars hun creativiteit de vrije loop kunnen laten? En wat wil het intussen verzelfstandigde havenbedrijf, waarvoor dit één van de laatste mogelijkheden is om uit te breiden?

De eigenaren zien volop mogelijkheden om het gebied eindelijk eens in gebruik te nemen. Ze hebben zichzelf uitgenodigd voor de open dag, al was het maar om eens met eigen ogen een kijkje te kunnen nemen op het afgesloten terrein. Hun oordeel: 'Een berg rotzooi met hier en daar een pareltje. Maar heel bijzonder.'

Huurder
Het moet een scheepsreparatiewerf worden, zeggen Ferry Sint en Bert Rotteveel namens Chidda. 'Het huurcontract is al getekend.' De naam van de huurder willen ze niet prijsgeven, wel dat er volgens hem kansen liggen omdat in Amsterdam alle scheepsreparatiewerven in handen zijn gekomen van grootmacht Damen. Ook biedt de aanleg van de A5, de West­randweg, nieuwe perspectieven.

Rotteveel en Sint denken zelfs meer aan scheepsbouw gerelateerde bedrijven te kunnen interesseren voor de rest van het ADM-terrein. 'Liever verkopen wij ook niet,' zegt Sint. Met de bestemming die rust op de grond kunnen ze prima uit de voeten. Die hoeft wat hen betreft dus niet meer veranderd te worden. Dat met een eventueel vertrek van de ADM'ers ook een dorpsgemeenschap wordt opgedoekt, is even niet anders. 'We zijn gewoon een bedrijf dat winst moet maken. In achttien jaar hebben we nooit een euro aan deze grond verdiend. Dat zou een keertje tijd worden.'

 

====================================

Originele artikel staat hier ||| Original article here

====================================

 

Residents between hope and fear

(The residents of the ADM terrain held an 'open day' last Saturday. "We want to show the world what kind of beauty we give to the city."  © Jean-Pierre Jans (www.jeanpierrejans.nl)

 

Free-haven ADM in the West-harbor area has to fear for it's existence. The owner of the terrain, that was squatted in 1997 claims to have a tenant, who's intention it is to start a ship-repair wharf.

Bart van Zoelen 

Juni 8 2015, 15:22

 

"Nobody can wish for more than to be an ADM-person", the kids were singing in their own version of "At the Amsterdam Canals". They were born on the ADM and can't imagine differently than that this is their playground.

"In eighteen years we haven't earned a single penny with this land" - owners

But for how long? The owners of the terrain, the real-estate companies Chidda  and Amstelimmo, have summoned the residents. In a "bodem-procedure" (=> kind of court-case that looks into all aspects in depth) they demand that the residents are evicted. Hence the Open Days that the residents organized last weekend. "We want to show the world why we took justice upon us to live here and show off all the beauty we give back to the city" says theater-creator Milou Veling

And so she's taking her guests on a tour of the ateliers of sculptors, glass blowers and inventors, to their houses inside boats and Mongolian yurts and shows the (road)drainage system that they collectively build. Installations all over the terrain are pointed out to be the very origins of festivals like Robodock and "Rollende Keukens" (=> Food-trucks festival with around 100 kitchens last year)

Gnomes
A little bit further into the tour there is a warning to watch out for gnomes and indeed there's one, sitting atop an ingenious tricycle. In the atelier of Fred Abels, a homeless person suddenly moves. The homeless person is a robot and is called Dirk, the same name is printed on the grocery bag, hanging from his supermarket trolley. Dirk, the famous street performer cranks his little organ, rattles his begging cup and even takes off his hat.

Dirk is one of the more clean looking persons on this terrain, Abels says laughingly. But on a more serious note: "The ADM is the ideal germination ground to create such things. It takes a long time to do so. I couldn't have done this anywhere else.

The 130 residents are worried. Chidda, over the last couple of months, has come up with a variety of different plans, which makes them wonder how serious to take them. They also are wondering out loud if the municipality will honor it's responsibilities that are tied to the terrain of 43 (!) hectares.

Bertus Lüske
In 1997 Bertus Lüske, the liquidated owner of Chidda and Amstelimmo, was able to purchase the former wharf of the Amsterdam Dry-dock Company for cheap. The provision was that the terrain was to be used again as a shipbuilding wharf. When Chidda and Amstelimmo tried to have this provision changed, which would have resulted in the terrain being worth a multitude, this was prevented by a slew of court-cases, which where instigated by the municipality.

The residents are counting on the courts and also again on the municipality, who has the first right of purchasing the terrain from Chidda and Amstelimmo. But what is it worth nowadays, in the eyes of the public opinion, to sustain free-havens where artists can have unlimited freedom? And what are the intentions of the, in the meanwhile privatized harbor company, for which this terrain is one of the last places they can expand on to?

The owners do see loads of possibilities for finally implementing the terrain. They've invited themselves onto the terrain during the Open Day. If only to have a first glance with their own eyes at the normally closed off terrain. Their verdict: "A bunch of trash with here and there a gemstone. But very special"

Tenant
It will become a ship-repair wharf, according to Ferry Sint and Bert Rotteveel, spokes-persons of Chidda. "The rental-contract has already been signed" The name of the tenant they won't reveal. They would like to add that there are opportunities, since all the ship-repair wharfs in Amsterdam are owned by the Damen conglomerate. Also the recently build A5 highway, the "Westrandweg", opens up new possibilities.

Rotteveel and Sint are even thinking that they can attract more ship-building related companies for the rest of the ADM terrain. "So there's no need for us to sell anymore", says Sint. They're OK now with the provision that's tied to the terrain. There's no need to have this changed any longer. That alongside with the eviction of the residents, a village community will be lost is non-avoidable unfortunately. "We're just a company which needs to turn a profit. Over the last 18 years we haven't made a single cent. It's about time"