2004-12-xx----- [Lüske / Chidda] <ECHO> "Bestemmingsplan blijft ongewijzigd" ||| "Destination plan stays in place"

(Translation in English below)

================

Krakers ADM-werf kunnen voorlopig blijven

Erven Lüske bijten tanden stuk op bestemmingsplan
 

WESTPOORT - De door Bertus Lüske veroorzaakte littekens zullen wel nooit verdwijnen. Niet aan de buitenkant, waar je nog precies kan zien waar de grijper vroeg in de zaterdagochtend van 27 april in 1998 bruusk huishield, maar ook niet aan de binnenkant. Er zit nog steeds een hoop woede en verontwaardiging bij de krakers van de ADM-scheepswerf.

Kraker van het eerste uur en bemiddelaar Hay Schoolmeesters is duidelijk: "Een maand voorwaardelijk met een boete van 3500 euro is verdomd weinig als je het vergelijkt met de aanvankelijke eis van vier jaar wegens poging tot doodslag."

Maar postuum - de vastgoedbaas werd verleden jaar geliquideerd - hebben de krakers hun kwelgeest alsnog overwonnen. Ditmaal in een andere rechtszaak waarin over de bestemming van het gigantische 43 hectare tellende ADM-terrein werd besloten.

De erven van Lüske wilden de bestemming van het terrein veranderen. Met de huidige bestemming, die van scheepswerf, valt namelijk bij de verkoop niet veel te verdienen. Schoolmeesters: "Wanneer de bestemming ruimer wordt en daarmee de exploitatiemogelijkheden toenemen, zou het ADM-terrein wel eens tientallen miljoenen in waarde kunnen stijgen. Ik vermoed dat de erven dit geld hard nodig hebben om de kosten van de rest van Lüske's imperium te dekken.

Kerstcadeau

De uitspraak van het hooggerechtshof kwam op 24 december. Er bleek zowaar sprake te zijn van een kerstcadeau voor de ruim honderdvijftig krakers. Het oordeel van de Hoge Raad was onverdeeld positief: het voormalige terrein van de Amsterdamse Droogdok Maatschappij mag alleen worden verkocht wanneer de huidige bestemming van het object gehandhaaft blijt. Met andere woorden: ook in de toekomst moet de ADM-werf de functie van scheepswerf vervullen.

Verder leverde de uitspraak nog een voordeel op voor de krakers: wanneer de erven Lüske het ADM-terrein alsnog verkopen, dan is de gemeente de eerste gegadigde. Schoolmeesters, die vanwege zijn bemiddelingsfunctie zeer goed van de zaak op de hoogte is: "Als ik het zo inschat, kan het nog heel lang duren voordat de krakers weg moeten, Stel het pand wordt verkocht aan de gemeente, dan duurt het met andere procedures erbij nog minstens anderhalf jaar voordat wij weg moeten gaan."

Hij blikt terug naar 27 april. "Naast de materiēle schade aan het pand hebben veel bewoners psychische klachten aan Lüske's actie overgehouden. Sommige bewoners schrikken zich nog steeds kapot wanneer zwaar materieel het terrein op- of afrijdt. Toch is het goed dat we op dit terrein gebleven zijn. Anders had dit pand nog zeven jaar leeggestaan.

Noordzeekanaal

Ontzettend zonde zou dat zijn geweest, vind Schoolmeesters. "Zo'n mooi pand op zo'n mooie locatie" verzucht hij. "Ik prijs me gelukkig dat ik niet in de binnenstad woon waar de overbuurman constant bij mij naar binnen kan kijken. Als ik even tot rust wil komen, stap ik de deur uit en staar ik naar de schepen op het Noordzeekanaal."

Hij roemt de bewoners van het krakersbolwerk. "Het zijn rustige mensen die allemaal flink aan de weg aan het timmeren zijn. Het gros is actief in de kunstscene. Zo levert een fors deel materiaal aan festivals als Oeol of Landjuweel. Het zijn rustige mensen die hier volop werken en van de vrijheid genieten. Knokpartijen vinden hier dan ook vrijwel nooit plaats. Voor krakersbegrippen zijn we dan ook hele nette, brave mensen. Aan ons is niets illegaal. de gemeente weet bovendien precies wie we zijn en waar we wonen.

Maar dit kan van de bewoners naast het ADM-terrein niet gezegd worden. Een groot deel van hen bestaat uit drop-outs afkomstig van ontruimde kraakpanden in de stad. De bewoners van de ADM-werf piekeren er dan ook niet over om hen op de werf toe te laten. Onderussen groeit het kampementje verder en verder, hetgeen tot spanningen leidt tussen de bewoners. Schoolmeesters geeft er de voorkeur aan hierover niet al te veel uit te weiden. Liever ziet hij dat de gemeente  een structurele oplossing voor het probleem bedenkt.

Hij wandelt naar de grote hal aan het Noordzeekanaal. Dit is de daadwerkelijke werf waar in de jaren zeventig voor schepen hun machines en andere aanverwante producten werden gebouwd en hersteld. Onder het plafond hangen krachtige kranen die de bewoners nog steeds voor de vervaardiging van hun kunstprojecten gebruiken.

Eric de Vlieger, sinds kort vastgoedman in ruste, had jaren geleden ook plannen om het terrein over te nemen. Dit voornemen lijkt door de recente ontwikkelingen verder weg dan ooit.

Schoolmeesters hoopt uiteindelijk dat de gemeente de 43 hectare zal overnemen. "Dan gaan we met een voldaan gevoel weg." De krakers hoeven hier niet koste wat kost tot in lengte der dagen te blijven. "Als kraker weet je dat je het pand ooit zal moeten verlaten. Dat is treurig maar het hoort erbij."

==================

Squatters ADM’ shipyard can stay for the time being

Luske’ heirs bite the dust on destination plan
 

WESTPOORT - The scars inflicted by Bertus Lüske will probably never disappear. Not on the outside, where you can still see exactly where the gripper early in the morning on Saturday, April 27th. 1998 caused a lot of damage, also not on the inside. There's still a lot of anger and outrage among the squatters of the ADM shipyard.

Squatter of the first hour and mediator Hay Schoolmeesters is clear: “One month probation with a fine of 3500 Euros is not much at all, when compared with the initial demand of four years, for attempted murder."

But posthumously - the real estate tycoon was liquidated last year - the squatters have finally overcome their tormentor. This time in another lawsuit in which the destination of the huge 43-hectare ADM site was decided.

The heirs of Lüske wanted to change the zoning of the terrain. With the current zoning, a shipyard, there’s not much money to be made. Schoolmeesters: "When the zoning is less strict and thus the exploitation possibilities increase, the ADM terrain could well be worth tens of millions more. I suspect that the heirs desperately need this money to cover the cost of the rest of Lüske's empire..

Christmas gift

The ruling of the Supreme Court came on December 24th. It actually turned out to be a Christmas present for the more than one hundred and fifty squatters. The judgment of the Supreme Court was entirely positive: the former site of the Amsterdamsche Droogdok Maatschappij [=> Amsterdam’ Drydock Company] may be sold only if the current zoning of the terrain remains the same. In other words, in the future, the ADM shipyard can only be used as a shipyard.

Furthermore, the ruling provided another advantage for the squatters: When the heirs of Lüske want to sell the ADM terrain, then the municipality is the first candidate in line. Schoolmeesters, who through his mediation function is very well in the know: “By my estimations, it can take a long time before the squatters would have to leave. Let’s say the property is sold to the municipality, then it will take at least another year and a half before we have to leave, if you take all the other procedures in account.”

He looks back to April 27th. "Besides the physical damage to the property, many residents are still having mental health problems as a result of  Lüske's action. Some residents are still scared when a piece of heavy machinery is driving up or down the terrain. Anyways, it's good that we stayed on this terrain. Otherwise this building had stood empty for another seven years.

North Sea Canal

That would have been a real pity, says Schoolmeesters. "Such a beautiful property on such a beautiful location.” he sighs. "I consider myself lucky that I’m not living in the inner city where the neighbor can constantly look inside my apartment. If I want to relax, I step out the door and I stare at the ships in the North Sea Canal.”

He praises the inhabitants of the squatters’ stronghold. "They are peaceful people, who are all achieving something. The majority is active in the art scene. A significant portion of them provide material for festivals like Oerol or Landjuweel. They are quiet people who do plenty of work and enjoy the freedom. We hardly have any fights. According to squatters’ standards we are very neat, good people. We are not doing, nor are illegal. The municipality also knows exactly who we are and where we live.

But this can not be said of the residents adjacent to the ADM terrain. A large part of them consists of drop-outs from evicted squats in the city. The residents of the ADM-yard therefore won’t invite them onto the terrain. In the meanwhile the camp outside grows further and further, which creates tensions between the residents. Schoolmeesters prefers not to elaborate on this topic. Rather, he wishes that the municipality comes up with a structural solution to the problem.

He walks to the big hall near the North Sea Canal. This is the actual site where in the seventies for their ships the machinery and other related products were built and repaired. Below the ceiling powerful cranes are still hanging, which are used by the residents for the manufacturing of their art projects.

Eric de Vlieger, recently retired real estate agent, had years ago also plans to take over the property. This intention seems far fetched by the recent developments.

Schoolmeesters eventually hopes that the municipality will purchase the 43 hectares. "Then we go away feeling satisfied." The squatters do not have to stay here at all costs and until the end of time. “As a squatter you know that you will have to leave the property at some point in time. This is sad but it is part of the deal.”