1998-09-05----- <RAVAGE> "Overschaduwd DroogDok festival" ||| "Overshadowed DryDock festival"

(English below)

=============

OVERSCHADUWD DROOGDOKFESTIVAL

De autoriteiten wilden het festival aanvankelijk verbieden. De malafide papieren eigenaar zet alles in het werk om het terrein ontruimd te krijgen. Het lot van de bewoners ligt momenteel in handen van de rechter die eind deze week uitspraak doet in een zaak die door de eigenaar is aangespannen. Het weer was veel te koud en nat voor de tijd van het jaar en tot overmaat van ramp vond er een dodelijk ongeval plaats.

Er blijft de bewoners en gebruikers van het gekraakte ADM terrein, gesitueerd aan de Hornweg in het Amsterdamse westelijk havengebied, weinig bespaard. Van 27 t/m 30 augustus 1998 vond er, in samenwerking met voormalige bewoners van de Graansilo, het Droogdokfestival plaats. Een caleidoscopisch evenement met talrijke alternatieve culturele uitingsvormen. De sfeer was ingetogen, een direct gevolg van de dood van Antonio op de openingsavond van het programma.

Nancy, ADM bewoonster van het eerste uur, vertrouwde het papier enkele persoonlijke indrukken toe;

Zondag 23, om de een of andere stompzinnige reden ben ik 's middags naar de stad gegaan en keer pas 's avonds laat terug naar het ADM terrein, als er al geen bussen meer rijden. Het regent keihard en de wollen broek die ik draag wordt hoe langer en langer. Een politieauto stopt en de agent vraagt of alles in orde is. Ik zeg dat ik op weg ben naar huis en wijs in de richting van het ADM. 'Ahh', antwoordt de agent en ze rijden weer verder.
Als ik uiteindelijk al soppend onze kroeg binnenkom wacht me een verrassing; De Mongolen, die drie taartachtige tenten hebben opgezet om op het festival voor eten te zorgen, zijn gehuld in prachtige kleren, muziek aan het maken. De kroeg is afgeladen met aandachtig luisterende mensen.

Dinsdag 25, 'Patijn komt' en 'Wie heeft mijn wasmand gezien?' staat er op het grote bord geschreven. Wat later komt de politie, weer wat later gaan wij naar de politie toe. De autoriteiten willen het festival verbieden, onder meer omdat we niet over de benodigde vergunningen beschikken. Ik zou ook meegaan maar miste de auto weer eens. Als onze delegatie terug komt zie ik dat Maik moeilijkheden heeft met z'n kaakspieren; ze golven op en neer alsof hij zich ervan heeft moeten weerhouden iemand niet heel hard te bijten. Burgemeester Patijn blijkt reeds een handtekening gezet te hebben onder een stuk papier om het festival niet door te laten gaan. Arend komt langs met een krat zelfgebrouwen vlierbloesemwijn en ik koop een fles van hem. 's Avonds opgedronken en daarna even over het terrein gelopen. Bij de berg van tot rubberen reepjes versneden autobanden staat weer een nieuwe tent waar ze al bezig zijn met muziek. We beklimmen de stinkende berg rubber en kijken uit over de baai. De baai had overal ter wereld kunnen zijn.

Woensdag 26, het regent en waait. Alles rammelt hier op het ADM en de wind blaast het water door de gaten naar binnen zodat er plassen water in de gang ontstaan. Ik tref Spread aan in z'n kamer, stoïcijns gezeten op zijn bank, terwijl de rest van z'n kamer op een zwembad lijkt. Ja, dat krijg je hè, verkeerde huisbaas.

Vanavond is het druk in de kroeg. Alle Engelsen van het festival zijn reeds aanwezig en nog steeds rijden er merkwaardige en vaak krakkemikkige voertuigen het terrein op. Er heerst wat verwarring omdat het nog steeds niet zeker is of het festival kan doorgaan. Dan horen we het verlossende woord: met wat aangebrachte voorzieningen op het gebied van de brandveiligheid kan het feest beginnen.

Donderdag 27, het festival is nog maar net aan de gang als het onvoorziene gebeurt. Een vrouw flipt en rijdt met haar vriend in een vrachtwagen in volle vaart de loods binnen, dwars door de houten deuren die op verzoek van de brandweer zijn neergezet. Ze rijden een jonge Italiaan dood, verwonden een kind ernstig en een vrouw licht. Mensen vertrekken, de politie komt. Het lijk van Antonio ligt in de loods overdekt met een laken.

Vrijdag 28, de politie komt ons vertellen dat het aan ons is of we door willen gaan het het festival. Terwijl we allen bedrukt zitten te luisteren zegt de agent dat het incident overal had kunnen gebeuren. Hij doet z'n best ons een beetje op te monteren, van onze wroeging te verlossen. Van bloemen maken we de letter 'A' die in de loods wordt neergezet onder begeleiding van Mongoolse muziek. Daarna gaat het feest door.

 

========================================================================

bron: Ravage #266 van 5 september 1998 / source: Ravage #266 of September 5th. 1998

========================================================================

 

OVERSHADOWED DRY DOCK FESTIVAL

The authorities wanted to ban the festival initially. The rogue owner does everything he can to get the premises vacated. The fate of the residents is currently in the hands of a judge, who'll give his verdict by the end of this week, in a case brought forward by the owner. The weather is way too cold and wet for the time of year and to make matters worse, there was a fatal accident.

The residents and users of the squatted ADM terrain, located on the Hornweg in Amsterdam's westerly port area, experienced extremely difficult situations. From 27/30 August 1998 they organized the DryDock festival, in partnership with former residents of the GraanSilo. A kaleidoscopic event with numerous alternative forms of cultural expression. The atmosphere was subdued, a direct result of the death of Antonio on the opening night of the program.

Nancy, an ADM resident of the first hour, wrote some personal notes about it all;

Sunday 23; Went for some stupid reason to the city this afternoon and didn't return until late to the ADM site, when there are no more buses running. It's raining hard and my wool pants that I'm wearing are getting longer and longer. A police car stops and the officer asks if everything is alright. I say I'm on my way home and point in the direction of the ADM. "Ahh," replies the officer and they drive on.
When I finally enter our pub, sopping wet, a surprise awaits me; The Mongols, who put up three cake-like tents, in order to provide the festival with food, are making music, dressed in beautiful clothes. The pub is packed with people, who are listening attentively.

Tuesday 25; "Patijn is coming" and "Who has seen my laundry basket?" is written on the big blackboard. A little later the police arrives. And even later we go to the police. The authorities want to ban the festival, partly because we do not have the required permits. I was also supposed to go but once again missed the ride. As our delegation returns, I notice that Maik has difficulties with his jaw muscles; there are waves up and down as if he had to restrain himself from not biting someone. Mayor Patijn already signed papers to forbid the festival. Arend shows up with a crate of home brewed elderberry wine and I buy a bottle from him. I empty the bottle at night and walk over the terrain for a little while afterwards. Near the mountain of shredded rubber car tires, yet another new tent has been set up and they are already playing some music. We climb the smelly rubber mountain and look out over the bay. The bay could have been anywhere in the world.

Wednesday 26; It's raining and windy. Everything rattles here at the ADM and the wind blows the water through the holes inward, so puddles of water in the corridor have formed. I find Spread in his room, sitting stoically on his couch, while the rest of his room looks like a pool. Yes, that's what you get; a dubious landlord.

Tonight it's busy in the pub. All Englishmen of the festival are already present and there are still strange and often rickety vehicles coming on to the terrain. There is some confusion because it's still not certain whether the festival can continue or not. Then we hear the magic words; if we add some things, regarding fire safety, the party will be allowed.

Thursday 27; The festival has only just begun when the unexpected happens; A woman freaks out and drives with her boyfriend in their truck at full speed into the former shipbuilding hall, through the wooden doors that were put in place at the request of the fire department. They kill a young Italian, serious injure a child and a woman lightly. People leave, the police arrives. The corpse of Antonio is laying in the hall, covered with a sheet.

Friday 28th; The police tell us that it is up to us whether we want to go through with the festival or not. While we're all listening in a state of shock, a police officer says that the incident could have happened anywhere. He tries his best to uplift us a bit, to redeem our remorse. With flowers we create the letter "A" which is placed in the hall, while Mongolian music is being played. Then the party continues.