ADM update, in bi-montly AmsterdamAlternative paper [issue #11 Feb/March 2017]: 'ADM: NAVIGATING TREACHEROUS WATERS' (Published: February 2017)

(Nederlands onderaan)

==================

 

ADM: NAVIGATING TREACHEROUS WATERS

ADM - out in the industrial wilderness to the west of Amsterdam lies a squatted land, a village some say, in relative freedom from outside interference. About a hundred people live there now, another hundred or so make their lives just outside it’s boundaries. Trees and wildlife have flourished here together with the more human inhabitants. Cultural free-zone, social experiment, last free-haven in Amsterdam, it’s been called many names. But for those living here, the land and the community are simply home. From the original settlement in 1987 until the present day the people that have come to live here share a common history of good and bad times, births and deaths, and all the other stories that make a community. How did this come to pass in this unusual place, what’s up with all the court cases and what about the future?

ADM, as we know it today, would not have existed without excessive speculator’s greed and a fair dose of corruption in Amsterdam’s chain of office, back in the days. Without either of these ingredients the 40-something hectares would have been put to industrial use a long time ago. Because of a contract from 1970 worth many millions, as long as the ‘ownership’ is in the hands of people whose greed, by any moral standard, stretches well into the criminal realm*, the current situation isn’t likely to change much - save such naturally occurring mutations and alterations as time deems fit to impose on us, as it does on all the world. ADM is much the same happy little forest-village that it has been for quite some years now. Had it not been for some dark clouds on the horizon, this story would be quite short and rather boring. 

Those clouds are coming towards us in the form of court cases, threats of violence and even physical attacks, both on the surrounding wildlife and on the humans that live here. Whether these attacks will some day make life here completely impossible depends entirely, as will be explained below, on the direction of the local political winds. It takes but a single signature to make the value of this land go from say twenty million, up to around one hundred million euro’s. And eviction of ADM very likely. If our municipality were to put all morality and her own financial interests aside and, after nearly 40 years of struggle, finally give in and let our ‘friendly neighborhood speculator’ have his fifty-odd million (and possibly much more) profit - that would really change things.** 

So far, ADM has been able to fend off most of the ‘legal’ attacks on the terrain and its inhabitants, mainly because without special permission by the city council, the terrain can only legally be used for one single purpose. Since it is extremely unlikely there will ever be a need in Amsterdam for that highly defined purpose, the judges have, in a handful of cases over the last couple of years, (rightly) ruled that there isn’t sufficient cause to evict anyone from the terrain. (Since 1970, any ‘owner’ of the terrain is only allowed to use it as a shipyard that very closely resembles the now long-gone ADM-wharf. Needless to say, this restriction makes the land almost valueless- hence the very low price that was payed for it.) As long as the Municipality (or the city council) keeps the ‘owners’ to the contractual constriction, there isn’t much to fear. Although of course lawyers are still expensive***, and there are more useful things to do than defend against what you know to be complete nonsense. (Brandolini’s Law: the amount of energy needed to refute bullshit is an order of magnitude bigger than to produce it.)

Those who stand to profit from it would love to see the planning - restriction lifted, and they are doing everything they can (in their own, rather clumsy way)  to make it so. Clumsily, but persistently. It is amazing to see, in this process, how plenty money will motivate some people. The art of lying shamelessly is, apparently, not preserved solely for natural psychopaths. It can be learned. Journalists (right-wing press, at least), bailiffs, lawyers, it seems the presence of (the possibility of) a large amount of money makes them forget even the most basic of ethical insights. Is it any wonder that people with too much money get separated from the rest of humanity, when everyone they meet will so readily give up their moral considerations?

Whilst acknowledging the fact that handing out public funds to private entities, criminal or not, is a favorite pastime in certain political circles, we still believe - or want to believe - that there are those in politics who are not corrupt at heart. Who do not wish to subsidize a half or wholly criminal real-estate enterprise with unearned millions. Even (or especially?) if that means ADM will stay just the way it is- apart from naturally occurring changes, of course.

========
*The same contract states that the terrain can only be sold (back) to the city of Amsterdam. An offer was made constituting a whopping 120% profit for the ‘owner’. It was turned down with the statement that at least 300% profit is expected. 

**If the terrain were to be sold back to Amsterdam that would most likely change things as well. But that would still be preferable to giving about three times Amsterdam’s annual anti-poverty budget to people who need nor deserve that money.

***The basic underlying conflict between Amsterdam and a ‘criminogenous’ real-estate family, this fight over a piece of land that, legally speaking, should have been returned to Amsterdam when the ADM-wharf bankrupted in 1985. Arguably, we have been and still are fighting Amsterdam’s city council’s fight for them. In the next couple of months alone there will be 4 more court cases to fight and pay for.

 

Written by: Driekus Goeileven (ADM)

 

====================================================

The original article can be read here ||| Het originele artikel staat hier

====================================================

 

 

ADM: GEVAARLIJKE WATEREN NAVIGEREND



ADM - Ver weg in de industriële wildernis ten westen van Amsterdam ligt een gekraakt land, een dorp volens sommigen, in relatieve vrijheid voor inmenging van buitenaf. Ongeveer honderd mensen wonen er nu, nog eens honderd of zo leven hun leven net buiten het grenzen. Bomen en wilde diren floreren hier samen met de meer menselijke bewoners. Culturele vrije zone, sociaal experiment, laatste vrijhaven in Amsterdam, het heeft vele namen gekregen. Maar voor degenen die hier leven, zijn het land en de gemeenschap gewoon thuis. Van de oorspronkelijke nederzetting in 1987 tot op heden delen de mensen die hier zijn gekomen, een gemeenschappelijke geschiedenis van goede en slechte tijden, geboortes en sterfgevallen en alle andere verhalen die een gemeenschap maken. Hoe is dit gebeurd op deze ongebruikelijke plaats, hoe gaat het met alle rechtszaken en hoe zit het met de toekomst?

ADM, zoals we het vandaag kennen, zou niet bestaan ​​zonder de exhorbitante gierigheid van speculanten en een eerlijke dosis corruptie in de verschillende bestuurslagen van Amsterdam, toendertijd. Zonder al deze ingrediënten zouden de zo'n 40-hectare grote terrein al lang geleden voor industrieel gebruik ingezet zijn. Vanwege een contract uit 1970 wat vele miljoenen waard is, zolang het 'eigendom' in de handen van mensen is, wier hebzucht volgens een morele standaard ligt in het criminele milieu *, zal aan de huidige situatie waarschijnlijk niet veel veranderen - Behalve natuurlijk voorkomende mutaties en veranderingen zoals de tijd geschikt acht op ons te leggen, zoals in de hele wereld. ADM is gelukkig nog hetzelfde kleine bos-dorp dat het al een heleboel jaar is. Ware het niet voor een paar donkere wolken aan de horizon, dan zou dit verhaal heel kort en nogal saai zijn.

Die wolken komen naar ons toe in de vorm van rechtszaken, dreigingen van geweld en zelfs fysieke aanvallen, zowel op het wild in de omgeving als wel op de mensen die hier wonen. Of deze aanvallen op een dag het leven hier onmogelijk zullen maken, hangt helemaal af, zoals hieronder wordt uitgelegd, aan de richting van de lokale politieke winden. Het kost maar een handtekening om de waarde van dit terrein te laten stijgen van zo'n twintig miljoen tot ongeveer honderd miljoen euro. En ontruiming van de ADM zeer waarschijnlijk. Als onze gemeente alle moraliteit en haar eigen financiële belangen opzij zou zetten en na bijna veertig jaar van strijd uiteindelijk opgeven en onze 'vriendelijke buurtspekulant' zijn vijftig miljoen miljoen (en wellicht veel meer) winst laten opstrijken - dat zou echt dingen veranderen. **

Tot nu toe heeft ADM het grootste deel van de 'legale' aanvallen op het terrein en de inwoners ervan kunnen afwenden, voornamelijk omdat het terrein, zonder de speciale toestemming van de gemeenteraad, wettelijk alleen maar voor één doel kan worden gebruikt. Aangezien het buitengewoon onwaarschijnlijk is dat er in Amsterdam een ​​behoefte is aan dat zeer gedefinieerde doel, hebben de rechters in een handvol gevallen de afgelopen jaren (terecht) besloten dat er niet voldoende reden is om iemand te ontruimen van het terrein. (Sinds 1970 mag elke eigenaar van het terrein het alleen als een scheepswerf gebruiken die zeer lijkt op de nu al lang niet meer bestaande ADM-werf. Het is onnodig om te zeggen dat deze beperking het land bijna waardeloos maakt, vandaar de zeer lage prijs die ervoor was betaald.) Zolang de gemeente (of de gemeenteraad) de 'eigenaren' aan de contractuele beperkingen houdt, is er niet veel te vrezen. Alhoewel natuurlijk advocaten nog steeds duur zijn ***, en er zijn nuttiger dingen te doen dan je te verdedigen tegen wat dat je weet volledige onzin is. (Brandolini's wet: de hoeveelheid energie die nodig is om bullshit te weerleggen is een grotere orde dan het te produceren.)

Degenen die er van profiteren zouden graag willen zien dat de planning-beperking wordt opgeheven, en ze doen er alles aan (op hun eigen, stuntelige manier) om het zo te laten gebeuren. Stuntelig, maar volhardend. Het is verbazingwekkend om in dit proces te zien hoe veel geld sommige mensen kan motiveren. De kunst om schaamteloos te liegen is blijkbaar niet alleen voor natuurlijke psychopaten. Het kan geleerd worden. Journalisten (tenminste rechtse pers), advocaten, advocaten, het lijkt alsof de aanwezigheid van (mogelijk) een grote hoeveelheid geld kan zorgen dat zelfs de meest fundamentele ethische inzichten worden vergeten. Is het een wonder dat mensen met heel veel geld van de rest van de mensheid worden gescheiden, wanneer iedereen die ze ontmoeten zo snel hun morele overwegingen kunnen opgeven?

Hoewel het erkennen van het feit dat overheidsfinanciering aan particuliere entiteiten, crimineel of niet, in bepaalde politieke kringen een favoriete tijdverdrijf is, geloven we nog steeds - of willen geloven - dat er in de politiek ook figuren zijn die niet corrupt zijn, diep van binnen. Wie wil geen half of geheel crimineel vastgoedonderneming subsidiëren met niet-verdiende miljoenen. Zelfs (of vooral?) als dat betekent, dat de ADM gewoon kan blijven zoals het nu is - afgezien van natuurlijk voorkomende veranderingen, natuurlijk.

=============

 

* In hetzelfde contract staat dat het terrein alleen terug aan de stad Amsterdam kan worden verkocht. Een bod was gedaan met een enorme 120% winst voor de 'eigenaar'. Het werd afgewezen met de verklaring dat minstens 300% winst verwacht werd.

** Als het terrein weer aan Amsterdam zou worden verkocht, zou dat hoogstwaarschijnlijk ook dingen veranderen. Maar dat zou nog steeds de voorkeur hebben in plaats van om ongeveer drie keer de jaarlijkse anti-armoedebegroting van Amsterdam te geven aan mensen die dat geld niet verdienen.

*** Het fundamentele onderliggende conflict tussen Amsterdam en een 'criminogene' vastgoedfamilie, deze strijd om een stuk land dat juridisch gezien aan Amsterdam had moeten worden teruggegeven toen de ADM-werf in 1985 failliet ging. In feite hebben wij de strijd van de Amsterdamse gemeenteraad gestreden en vechten we die nog steeds. In de komende maanden alleen zullen er nog vier rechtszaken zijn om te vechten en te betalen.

 

Geschreven door: Driekus Goeileven (ADM)